επιστροφή στην αρχική σελίδα

Ο Ηρακλής και το υγρό στοιχείο

Στην αρχαιότητα οι πηγές και τα ποτάμια θεωρούνταν ιερά, ενώ η λατρεία των 63 προγόνων μας για το υγρό στοιχείο ξεδιπλώνεται ακόμα και μέσα από τη μυθολογία. Ο πιο φημισμένος ήρωας της Ελληνικής μυθολογίας, ο Ηρακλής, αντιμετώπισε σε αρκετούς από τους άθλους του θεόσταλτα όντα ή δαιμονικά θηρία, που ζούσαν σε λίμνες και ποταμούς. Γιος της Αλκμήνης και του Δία, γεννήθηκε στη Θήβα, καταγόταν όμως από την Αργολίδα.

Ο φθόνος της Ήρας για το νόθο παιδί του συντρόφου της Δία είχε ως συνέπεια να του στείλει λύσσα, κάνοντάς τον να σκοτώσει τα παιδιά που είχε αποκτήσει με τη Μεγάρα, κόρη του βασιλιά των Θηβών. Όταν ο Ηρακλής συνήλθε και συνειδητοποίησε την πράξη του κατέφυγε στο Μαντείο των Δελφών, όπου ο Απόλλωνας του συνέστησε να τεθεί στην υπηρεσία του βασιλιά της Αργολίδας Ευρυσθέα. Εκείνος θα του ανέθετε 12 άθλους, τους οποίους αν διεκπεραίωνε επιτυχώς θα εξιλεωνόταν για τη δολοφονία των παιδιών του.

Έτσι ξεκίνησαν και οι περίφημοι άθλοι του Ηρακλή, ορισμένοι εκ των οποίων διαδραματίστηκαν σε υδάτινους φυσικούς χώρους ή πήραν μορφή πάλης ανάμεσα στο μυθικό ήρωα και σε ποτάμιους θεούς.

Στις ακτές του Αργολικού κόλπου, στο έλος της Λέρνας, ζούσε η Λερναία Ύδρα, ένας δράκος με 9 κεφάλια φιδιών που έσπερνε το θάνατο με τη δηλητηριώδη αναπνοή του και κατέστρεφε κοπάδια και σπαρτά. Ο Ηρακλής μαζί με το σύντροφό του Ιόλαο προσπάθησαν να την εξοντώσουν στην πηγή Αμυμώνη όπου και κρυβόταν. Όταν το τέρας ξεψύχησε ο Ηρακλής το ξεκοίλιασε και βούτηξε τα βέλη του στη χολή του που έτσι έγιναν θανατηφόρα.

Σε ένα άλλο φυσικό τοπίο, στα ελώδη νερά της λίμνης Στυμφαλίας ζούσαν οι Στυμφαλίδες όρνιθες, τερατόμορφα πουλιά με χάλκινα νύχια και φτερά που τρέφονταν με τις σάρκες των ανθρώπων και κατέστρεφαν τους καρπούς της γης. Για την εξόντωσή τους ο Ηρακλής χρησιμοποίησε δύο χάλκινα κρόταλα που του είχε προσφέρει η Αθηνά. Χτυπώντας τα δυνατά προκάλεσε τέτοιο θόρυβο, ώστε τα πουλιά πέταξαν φοβισμένα στον ουρανό κι εκείνος τότε τα εξόντωσε με τα βέλη του.

Όταν ο Ηρακλής θέλησε να παντρευτεί την Δηιάνειρα, κόρη του βασιλιά Οινέα, είχε να αντιμετωπίσει τον ποτάμιο θεό Αχελώο που επίσης την διεκδικούσε. Μετά τη νίκη του και το γάμο του μαζί της σκότωσε κατά λάθος ένα συγγενή του Οινέα και έτσι μαζί με τη γυναίκα του έφυγε εξόριστος στην Τραχίνα. Στο δρόμο του πέρασε από τον ποταμό Εύηνο, όπου ο Κένταυρος Νέσσος περνούσε τους διαβάτες στην απέναντι όχθη. Επειδή όμως επιχείρησε να βιάσει την Δηιάνειρα , o Ηρακλής τον σκότωσε με τα δηλητηριώδη βέλη του.

Ο καθαρισμός του στάβλου του Αυγεία ήταν ένα ακόμα κατόρθωμα του Ηρακλή, όπου το υγρό στοιχείο είναι έντονο. Ο Αυγείας, βασιλιάς της Ήλιδας του ζήτησε να καθαρίσει τους στάβλους του κάτι που δεν είχε γίνει ποτέ στο παρελθόν με αποτέλεσμα η κοπριά να αποτελεί εστία μόλυνσης για τις γύρω περιοχές. Ο Ηρακλής με τη βοήθεια και πάλι του Ιόλαου γκρέμισε ένα τμήμα των στάβλων και εξέτρεψε τους ποταμούς Αλφειό και Πηνειό, που στο διάβα τους παρέσυραν όλες τις ακαθαρσίες.

Σ' έναν άλλο άθλο του, ο Ηρακλής κατάφερε να δαμάσει τα ανθρωποφάγα άλογα του βασιλιά της Θράκης Διομήδη, οδηγώντας τα στην παραλία.

Ποτάμια, έλη, λίμνες και θαλάσσιες ακτές είχαν έντονη παρουσία στους άθλους του Ηρακλή, ο οποίος, άλλοτε έχοντας σύμμαχο το υγρό στοιχείο και άλλοτε έχοντάς το εχθρό του, αγωνιζόταν να φέρει εις πέρας τις δύσκολες αποστολές του.

επιστροφή στην αρχική σελίδα