Η λίμνη Κερκίνη
Η λίμνη Κερκίνη βρίσκεται στο ΒΔ άκρο της λεκάνης των Σερρών. Στα νότια έρχεται σε επαφή με τον ορεινό όγκο του Δύσωρου ή Κρουσίων, ενώ στα βόρια υψώνεται το κατάφυτο με οξιές και έλατα τείχος του Μπέλες, το όρος Κερκίνη. Στα δυτικά βρίσκεται το Μαυροβούνι.
Η περιοχή γύρω από τη λίμνη, που το σχήμα της προκαλεί αίσθηση μιας και μοιάζει με ανεστραμμένο αχλάδι, είναι κατάφυτη από φλαμουριές, φουντουκιές, αγριοτριανταφυλλιές και από άπειρα πολύχρωμα λουλούδια που πλημμυρίζουν την ατμόσφαιρα με μεθυστικά αρώματα. Στη ΒΔ πλευρά της λίμνης άσπρα και κίτρινα νούφαρα απλώνονται στην επιφάνεια του νερού που μοιάζει έτσι με μεγάλο πράσινο χαλί. Στην άλλη μεριά, στο ΒΑ τμήμα, στις εκβολές του Στρυμόνα, υπάρχει το παραποτάμιο δάσος στο οποίο βρίσκουν καταφύγιο, αλλά και τροφή σπάνια είδη πουλιών. Πάνω από 300 είδη πτηνών, εκ των οποίων η λαγγόνα και ο αργυροπελεκάνος είναι παγκόσμια απειλούμενα με εξαφάνιση, 10 είδη αμφιβίων, 20 είδη ερπετών, αρπακτικά πουλιά, όπως ο χρυσαετός και ο βασιλαετός, αλλά και πολλά είδη θηλαστικών, αρκετά από τα οποία είναι απειλούμενα, όπως ο λύκος και το ζαρκάδι, συναντώνται στην ευρύτερη περιοχή της λίμνης.
Ένα από τα γραφικότερα χωριά της περιοχής λέγεται Άνω Πορόια. Χτισμένο πάνω στην πλαγιά του Μπέλες, ανάμεσα σε καστανιές, πεύκα και οξιές και με μοναδική θέα προς τη λίμνη φαίνεται ότι μάγεψε ακόμα και τους Τούρκους πασάδες που το αποκαλούσαν "κιουτσούκ Ινσταμπούλ" δηλαδή μικρή Κωνσταντινούπολη.
Ωστόσο, εκτός από τις φυσικές ομορφιές και το πλούσιο ζωικό βασίλειο, η Κερκίνη έχει να αντιμετωπίσει και αρκετά προβλήματα που σχετίζονται με τις χρήσεις του υγρού στοιχείου. Για τις αρδευτικές ανάγκες του κάμπου των Σερρών η στάθμη του νερού υψώνεται με αποτέλεσμα να επιδρά αρνητικά στο οικοσύστημα της λίμνης. Έτσι, οι καλαμιώνες εξαφανίζονται, ενώ οι ρηχές περιοχές και τα λασποτόπια που είναι απαραίτητα για την τροφοληψία, αναπαραγωγή και φώλιασμα των πουλιών και ψαριών περιορίζονται ή εξαφανίζονται.
Επιπρόσθετα προβλήματα δημιουργούν η ρύπανση του Στρυμόνα, η παράνομη αλιεία και το παράνομο κυνήγι, οι λαθροϋλοτομίες, η ρίψη σκουπιδιών και οι ανεξέλεγκτες επισκέψεις κοντά στις αποικίες πουλιών. Επιπλέον η ανύψωση αναχώματος το 1982, με σκοπό τη συγκέντρωση περισσότερου νερού για τις καλλιεργήσιμες εκτάσεις σήμανε και το τέλος των γουλιανών και των χελιών που δεν μπορούσαν να υπερπηδήσουν το φαράγγι και να φτάσουν στη λίμνη.
Μη κυβερνητικές οργανώσεις ζήτησαν να συμπεριληφθεί η Κερκίνη στον κατάλογο της συνθήκης Ramsar του 1974 ως "υγρότοπος διεθνούς σημασίας". Όμως ο διπλός της ρόλος ως υγρότοπου και αρδευτικού ταμιευτήρα της κοιλάδας των Σερρών αποτελεί και την πηγή των προβλημάτων της και το σημείο τριβών ανάμεσα σε αγρότες και οικολόγους. Ωστόσο, κάθε χρόνο τα δέντρα λιγοστεύουν λόγω της ανόδου της στάθμης του νερού κι έτσι το δάσος αργοπεθαίνει και μαζί του όλα τα πτηνά και τα ζώα.
Η σωτηρία όμως της Κερκίνης δεν είναι ζήτημα υπό διαπραγμάτευση, αλλά κρίνεται απολύτως αναγκαία. Η στάθμη του νερού πρέπει να κατέβει κάτω από τα 34μ., το αρδευτικό δίκτυο της κοιλάδας των Σερρών να αξιοποιηθεί και να υπάρξει συστηματική φύλαξη, ώστε να αντιμετωπιστούν οι παρανομούντες.
Η διάσωση του υγροτόπου είναι θέμα αξιοπρέπειας του ανθρώπου και ανάδειξης του πολιτισμού του, που δε θα πρέπει να είναι ταυτόσημος της ύλης και του κέρδους εις βάρος της φύσης.
Copyright 1999 - 2007