Ο Λούσιος ποταμός
Ο Λούσιος ποταμός μήκους 25 χλμ., ορμητικός και επιβλητικός διασχίζει την Γορτυνία του νομού Αρκαδίας και οφείλει το όνομά του σύμφωνα με την παράδοση στα πεντακάθαρα νερά του, στα οποία οι νύμφες Θεισόα, Νέδα και Αγνώ έλουσαν το νεογέννητο Δία. Ασβεστολιθικές κορυφές, συχνά ψηλότερες από 1.100μ συνθέτουν το ανάγλυφο της ευρύτερης περιοχής. Οι ορεινοί όγκοι κατά το βορά ονομάζονται συνήθως "βουνά των Λαγκαδιών", ενώ οι νότιοι "Γορτυνιακά βουνά" με ψηλότερη την κορυφή Κλινίτσα ύψους 1.548μ.
Μετά τον οικισμό της Καρκαλούς, ο Λούσιος κινείται προς τα στενά της μέσα από μια διαδρομή γεμάτη ιτιές, λυγαριές και λεύκες. Η κοιλάδα του ποταμού είναι γεμάτη από αείφυλλα και πλατύφυλλα είδη, ενώ κατά τόπους εξέχουν και τα κυπαρίσσια. Οι ανατολικές πλαγιές και ορισμένες βορινές είναι σκεπασμένες με έλατα που ουσιαστικά είναι απολήξεις των δασών του Μαινάλου που διατηρεί τα μεγαλύτερα ελατοδάση της Αρκαδίας.
Η ποικιλία των ζώων στην κοιλάδα του Λούσιου είναι σημαντική. Στις πλαγιές δυτικά από τα Στενά της Καρκαλούς ο επισκέπτης μπορεί να αντικρίσει τον γαλαζοκότσυφα, τον πετροκότσυφα ή τον θαμνοψάλτη, καθώς και ερπετά όπως σαύρες και το σπιτόφιδο.
Στις λεγόμενες μεταβατικές ζώνες, όπου οι ομαλές επιφάνειες των χωραφιών μπερδεύονται με τις ρεματιές και τα ήμερα καρποφόρα με τη φυσική βλάστηση, ζουν πολλά είδη ζώων, όπως η σαΐτα, το κουνάβι και η δεντρογαλιά. Κοντά στις μονές πετούν κοράκια και κάρυες, ενώ σε σπηλιές ή και εγκαταλελειμμένα εκκλησάκια βρίσκουν καταφύγιο οι νυχτερίδες. Περνώντας στην αποκαλούμενη άγρια ζώνη, στους χώρους δηλαδή όπου το δάσος γίνεται ένα με τις ανοιχτές εκτάσεις, συχνάζουν ζώα που αναζητούν καταφύγιο και πουλιά που αναζητούν τροφή. Στις ξερολιθιές κρύβονται ή φωλιάζουν νυφίτσες, οχιές και ποντίκια των αγρών.
Το φαράγγι, που σχηματίζει η δύναμη των υδάτων του Λούσιου, είναι αλλού ομαλό και προσβάσιμο και αλλού εξαιρετικά δύσβατο. Ξεκινώντας από μικρά ρυάκια δυναμώνει και χύνεται στον Αλφειό μετά την αρχαία Γόρτυνα. Ωστόσο, η ορμή με την οποία πέφτουν τα νερά των πηγών, καθώς εκβάλλουν από τον Λούσιο αποτελούν μια φυσική πηγή ενέργειας. Οι κάτοικοι της περιοχής από τα παλαιότερα ήδη χρόνια την εκμεταλλεύτηκαν κατασκευάζοντας νερόμυλους, νεροτριβές ακόμα και μπαρουτόμυλους, επωφελούμενοι έτσι της αφθονίας του υγρού στοιχείου.
Οι φυσικές ομορφιές, οι εναλλαγές τοπίων, τα ιστορικά μνημεία και η δυνατότητα πολλαπλών δραστηριοτήτων έκαναν το φαράγγι και τους οικισμούς του πόλο έλξης για πολλούς εκδρομείς. Ύστερα μάλιστα από τη διάνοιξη της σήραγγας του Αρτεμισίου η πρόσβαση στην περιοχή είναι ευκολότερη για τους λάτρεις της φύσης και όχι μόνο. Τα πολλαπλά μοναστήρια προσελκύουν μεγάλο αριθμό πιστών, αλλά και φιλότεχνων που εντυπωσιάζονται από τις φυσικές και ανθρώπινες δημιουργίες. Επιπλέον οι οικισμοί έχουν ιδρύσει μουσεία και βιβλιοθήκες, ενώ το Υπαίθριο Μουσείο Υδροκίνησης, οι σχολές αγιογραφίας και αργυροχρυσοχοϊας, τα κάστρα και ο αρχαιολογικός χώρος της αρχαίας Γόρτυνας καλύπτουν μεγάλο φάσμα ενδιαφερόντων. Για τους λάτρεις του αθλητισμού το ίδιο το ποτάμι δίνει τη δυνατότητα για ποικίλες δραστηριότητες όπως ράφτινγκ και καγιάκ, ενώ οι φανατικοί οπαδοί της πεζοπορίας μπορούν να απολαύσουν τη φύση περπατώντας μέσα από γραφικά μονοπάτια και παραδοσιακά πέτρινα γεφύρια.
Copyright 1999 - 2007